Brandbrief aan de Verzorgingsstaat – Voorpublicatie
De verzorgingsstaat moet weer nieuw leven ingeblazen. Maar dan moet er wel heel wat veranderen. Nu wordt de verzorgingsstaat het minst vertrouwd door de mensen die hem het meest nodig hebben.
Beste verzorgingsstaat,
‘Dit is het verhevenste, het grootste werk, wat ooit in Nederland tot stand is gekomen… U zult ten eeuwige dage in al de harten gegrift staan, van de Oude[n] van Dagen’, schreef meneer Van Hooff uit Eindhoven in een dankbriefje aan premier Drees, een van jouw founding fathers. Meneer Raap uit Amsterdam was zo erkentelijk voor zijn pensioen dat hij een ‘klein extraatje’ stuurde in de vorm van een tabaksbon. En zuster Jenkens, non te Amersfoort, schreef hoe bevrijd ze zich voelde ‘dat wij op onze oudere leeftijd nog zoo’n mooie oude dag hebben’.[i]
Een halve eeuw later schrijft niemand meer dankbrieven over jou. Daarom stuur ik je dit bericht. Ik wil je graag hartelijk bedanken voor alles wat je voor me hebt gedaan. Wat zou ik geworden zijn zonder jou? Op alle cruciale momenten in mijn leven was je er. Bij mijn geboorte stuurde je een kraamvrouw om mij in bad te doen. Ik ging naar school en tijdens mijn studie kreeg ik een basisbeurs, zes jaar lang. En toen ik werkloos raakte – hoogzwanger en ten einde raad – sloeg jij je bijstandsarm om me heen. Wat had ik dat nodig!
Lees verder op de website van Socialisme & Democratie



